Tijn – Stichting Voor Sara

Tijn

Minuut stilte voor Tijn

De kinderen van SDK haalden een prachtig bedrag op Voor Sara.

Emine en Bram zijn uitgenodigd voor een feestje, maar Emine is ziek. Die dag overlijdt Tijn Kolsteren en maken meerdere mensen de vergelijking tussen Tijn en Sara. Tot verdriet van Bram.

Met een vriendin was ik onderweg naar een feestje toen ik op de radio hoorde dat Tijn was overleden. Zonder nadenken zette ik een andere zender op; dit wilde ik niet horen. Die kleine held van 6 jaar oud die heel Nederland ontroerde met zijn nagellakactie. Een dag voor zijn overlijden haalde hij nog een miljoen euro op voor onderzoek naar hersenstamkanker. De afgelopen maanden keek ik met bewondering naar Tijn. Zo kwetsbaar en zo sterk tegelijk.

Dat ongeneeslijke zieke jongetje inspireerde Emine en mij. Ook wij halen geld op, voor onderzoek naar een andere klote ziekte.

Die middag kregen we een cheque overhandigd van de directeur van Sara’s kinderdagverblijf. Ik wist dat honderden kinderen, ouders en leidsters hun best hadden gedaan om ons te helpen het onderzoek naar Sara’s ziekte verder te helpen. Bij de lieve woorden van de directeur moest ik slikken. Of iedereen me vandaag aan het huilen wil krijgen, dacht ik.

Die dag maakten meer mensen de vergelijking tussen Tijn en Sara. ‘Super, nog een heldin erbij zoals Tijn (rust zacht)’, schreef iemand in een reactie op onze Facebookpagina. Lief bedoeld, ongetwijfeld, maar het berichtje maakte mij verdrietig en boos. Ja, ons meisje is ook ongeneeslijk ziek, maar ik wil er niet aan denken dat ze zo jong overlijdt.

Ali B vraagt om stilte voor Tijn - Foto Daphne Krijgsman/BOD

Ali B vraagt om stilte voor Tijn – Foto Daphne Krijgsman/BOD

Die avond waren Emine en ik uitgenodigd voor het festival Breda Live, maar Emine was ziek. ,,Echt ziek of trekt ze het even niet meer’’, vroeg een vriendin. Echt ziek, zei ik, want ik had haar die nacht boven het toilet zien hangen. ,,Hebben we eindelijk een uitje, word ik ziek’’, verzuchtte Emine vlak voordat ik vertrok. Mij gaf ze de opdracht te genieten.

Dat lukte best aardig. Ik lachte, danste en sprong op de klanken van Mental Theo. Maar toen Ali B een minuut stilte vroeg voor Tijn was er geen ontkomen aan. De oorverdovende stilte van de duizenden bezoekers was indrukwekkend. Voor de derde keer die dag vocht ik tegen mijn tranen.

Toen de muziek weer begon, vluchtte ik naar het toilet. Een vriend kwam mij achterna. ,,Gooi het er toch eens uit’’, zei hij. ,,Je hoeft je voor ons niet groot te houden. Iedereen snapt het als je een potje moet janken.’’

Om twee uur ’s nachts zette de vriendin mij thuis af. In die donkere auto kwamen de tranen alsnog. Voor die kleine held Tijn. Voor Sara. En een beetje voor mijzelf. Het luchtte op. Eventjes.

Scroll to top