Sara’s oma was de eerste die haar liet staan – Stichting Voor Sara

Latest News

Sara’s oma was de eerste die haar liet staan

Emine en Bram oefenen dagelijks met Sara om haar sterker te maken. Dat kan met dure hulpmiddelen, maar ook met simpele huishoudelijke activiteiten. Met name Sara’s oma’s verzinnen creatieve oplossingen.

Sara’s oma was de eerste die haar liet staan. Nee, niet echt staan. Sara hangt met haar borst tegen de bank aan en haar voetjes zoeken de grond. Af en toe zet ze zich een beetje af en komt ze een paar centimeter omhoog. Stiekem oefent Emines moeder dit elke keer als Sara bij haar op bezoek komt.

Ook bij fysiotherapeut Yvonne wordt geoefend. Er wordt wat afgelachen tijdens het halfuurtje met ‘Fonne’. Deze week zette ze Sara op haar knieën. Terwijl ze met haar armen op een kussen voor zich steunt, houdt Yvonne lichtjes haar heupen vast. Sara pakt de hagelslag uit het keukentje dat voor haar staat en geeft mij een pakje boter aan.

Yvonne en ik kijken elkaar aan. ,,Weet je nog?’’, zegt Yvonne. ,,Een half jaar geleden zakte Sara zonder onze steun volledig in elkaar tijdens deze oefening.’’ Ik krijg kippenvel als ik me realiseer hoe groot het verschil is.

Sara heeft ook een aantal hulpmiddelen om haar kracht en stabiliteit te oefenen. Zo ‘loopt’ ze in een soort loopwagen door de kamer om haar beenspieren te trainen. De wieltjes rollen heel licht over onze gladde vloer en Sara geniet van de bewegingsvrijheid. Zelf bepalen waar je heen gaat, is goud waard voor een tweejarige peuter die de wereld wil ontdekken.

Soms roepen we dat ze haar voeten goed moet neerzetten, want ze heeft de neiging zich met de bovenkant van haar voeten af te zetten. Ze luistert meteen. De stapjes door de kamer lukken omdat het grootste deel van haar gewicht door het stoeltje wordt opgevangen en omdat ze wordt ondersteund door gespen rond haar middel.

Sara vraagt vaak of we haar in de loopwagen zetten. ,,Lopen oefenen!’’, roept ze dan. Maar het allermooiste is dat het voor haar eigenlijk geen oefenen is. Het is spel. Ze brengt boekjes van de bank naar de eettafel of gooit een papiertje in de vuilnisbak in de keuken. Van tante Zik kreeg ze een schoonmaaksetje en sindsdien maakt ze alle hoekjes van de woonkamer schoon met haar speelgoedstofzuiger.

En aan de keukentafel bij mijn moeder helpt Sara met koken. Zonder dat ze het zelf doorheeft, is ook dit een goede oefening. Terwijl mijn moeder de boontjes dopt, breekt Sara ze één voor één doormidden. Zo’n boontje kost haar best wat kracht. Na een stuk of vijf boontjes doen haar vingers zeer en roept ze dat oma het moet doen. Maar na vijf minuten pauze wil Sara toch weer helpen. Ze is misschien niet de sterkste, maar ze geeft niet op.

Ik denk aan Emines moeder. De artsen hebben gezegd dat Sara waarschijnlijk nooit zal lopen. Maar oma is heerlijk eigenwijs en oefent stug door met haar kleindochter. ,,Ze kunnen zoveel zeggen.’’



Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Scroll to top