Sara is niet te stoppen – Stichting Voor Sara

Latest News

Sara is niet te stoppen

Sara is al weken ziek en Emine en Bram kwakkelen mee. In de wachtkamer bij de kinderarts besluiten ze dat er iets moet gebeuren.

,,We moeten nu meteen hierheen’’, speel ik streng tegen Sara. Al op de parkeerplaats kondigde ze aan dat ze binnen zelf wil rijden en we zijn koud door de draaideur of ze rijdt met ondeugende pretoogjes bij ons weg. Ze giert het uit als ik haar achterna ren en roep dat ze ‘onmiddellijk’ terug moet komen. Als ze eindelijk luistert, wil ze de lift bedienen en even later rijdt Sara zelf in haar rolstoel de kinderafdeling op.

,,We gaan haar eerst even wegen’’, zegt de assistente. ,,Moeten we dat liggend doen of kan ze, uhh, gewoon staan?’’ Het woordje ‘gewoon’ steekt. ,,Nee, dat kan ze niet’’, zeg ik.

Ook Sara is de pret in haar rolstoel meteen vergeten. Ze begint te jammeren. ,,Niet uitkleden! Papa, knuffelen?’’, vraagt ze sip. Ze weet precies waar ze is en ze is bang voor meer onderzoeken. Laatst vroeg ze plotseling ‘niet naar de dokter toe?’ toen we het pand van de huisarts passeerden. Emine en ik keken elkaar aan. Verbaasd, trots en verdrietig tegelijk dat ze het had onthouden. En bij het verschonen van haar luier zegt ze de laatste weken vaak ‘Sara wil geen zetpil’.

Ook Emine en ik kwakkelen. Hoofdpijn, keelpijn, rugpijn. November is met afstand de somberste maand van het jaar, hoorde ik onlangs op het nieuws, en ik voel het. De acties voor de stichting lopen als een trein, maar nu Sara al weken ziek is, maak ik mij steeds meer zorgen. Het is vroeg donker, het regent de hele dag en soms zie ik het even niet meer zitten.

De afspraak bij haar kinderarts moet de ommekeer betekenen, denk ik na het wegen in de wachtkamer. Alsof Emine mijn gedachte leest! Precies op dat moment zegt ze: ,,We laten ons niet met een kluitje in het riet sturen.’’ Ik glimlach naar haar, bal mijn vuist en krijg energie van de strijdvaardigheid van mijn vrouw.

De kinderarts zakt door zijn knieën. Hij praat rustig en laat Sara eerst zijn stethoscoop onderzoeken. ,,Nu ga ik dit even op je borst houden’’, zegt hij vriendelijk. ,,Rechts zit meer slijm dan links,’’ concludeert hij nadat hij enkele seconden naar het gereutel heeft geluisterd.

Sara is afgevallen en wijkt inmiddels af van haar groeicurve. Ze krijgt een antibioticakuur en speciale voeding om aan te sterken. Ook wordt gedacht aan een vernevelapparaat of pep-masker, waarmee het slijm in haar longen kan worden opgelost .

Opgelucht stappen we naar buiten. De assistentes lachen om Sara, die er meteen weer vandoor gaat. ,,Die komt wel terug,’’ zeg ik stoer, maar als ze in de lange ziekenhuisgang om de hoek verdwijnt, knijp ik ‘m en ren ik haar  achterna. ,,Ze is niet te stoppen,’’ zeg ik lachend tegen Emine. En ik denk, nee, ze is niet te stoppen.



Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Scroll to top