Voor Sara – Stichting Voor Sara

Voor Sara

Emre organiseert sponsorloop in Deventer

Emre, de broer van Sara uit Deventer, heeft een sponsorloop georganiseerd voor zijn zusje. Samen met zijn klasgenoten uit groep 6 van basisschool De Flint haalde hij maar liefst 1080,61 euro op voor onderzoek naar zeldzame spierziekten. Wat een lieve en stoere broer om trots op te zijn. Fantastisch gedaan Emre!!

 

‘Die rolstoelbus verpest ons uitzicht’

Nederland doet te weinig om mensen met een beperking te laten deelnemen aan de samenleving, was onlangs in het nieuws. Zelfs de buren kunnen veel verpesten, blijkt als Emine en Bram een lotgenootje van Sara ontmoeten.

Het regent als we Deventer inrijden. We zijn uitgenodigd door de ouders van Sara, een 5-jarig lotgenootje van onze Sara. We zijn best zenuwachtig om weer een nieuw een gezin te ontmoeten dat is getroffen door de spierziekte MDC1A. Hoe zou het met deze Sara gaan?

Er is geen parkeerplaats vrij in de straat en dus zet ik onze auto een straat verder. Daar zie ik de rolstoelbus van Sara’s vader staan, met het logo van onze stichting erop. Emine en ik kijken elkaar opgetogen aan.

Ik til Sara uit de auto en zet haar in haar rolstoel. ,,Handjes op schoot’’, zeg ik, zodat ze haar vingers niet bezeert als ik haar duw. Zo hollen we door de regen. Zodra we de voortuin in stappen, vliegt de deur al open. Het hele gezin wacht ons op in de gang.

Sara rolt als eerste naar binnen, nieuwsgierig als ze is. Met een doek worden de wielen van haar rolstoel drooggemaakt. Ik ben zelden verlegen, maar nu schud ik stuntelig handen. Ik voel direct een band, maar je vliegt elkaar niet meteen om de nek. Sara’s moeder Suna probeert haar tranen te verbergen; Emine omhelst haar. ,,Het is de spanning’’, zegt Suna. ,,Ik vind het zo bijzonder om jullie te ontmoeten.’’

Snel veegt ze haar tranen weg en lacht weer. ,,Willen jullie haar kamer zien’’, vraagt ze. Op de begane grond is een slaapkamer gemaakt met een tillift, een bed dat op en neer kan. En aangrenzend een aangepaste badkamer. Ook staat er een elektrische rolstoel. Is dit onze toekomst? De spalken tegen vergroeiingen in de spieren, aanpassingen in het huis, een goede school vinden. Ze hebben het allemaal al meegemaakt en we krijgen in een sneltreinvaart talloze waardevolle tips.

Vlak voordat we door de regen terug naar de auto willen rennen, vertelt Sara’s vader waarom zijn bus een straat verderop staat. ,,We hadden een vergunning aangevraagd voor een invalidenparkeerplaats. Op een plekje voor een steeg, zodat niemand er last van heeft. De gemeente was akkoord, maar toen hebben twee buren bezwaar ingediend. Die rolstoelbus verpest ons uitzicht, zo gaven ze te kennen.’’

Ik schrik. Serieus? Zijn er echt mensen die zo weinig om een ander geven? Om een kind met een handicap nota bene?

Nederland doet te weinig om mensen met een beperking volledig te laten deelnemen aan de samenleving, concludeerde het College voor de Rechten van de Mens onlangs. Zij ondervinden problemen met werk, wonen en onderwijs. De Nederlandse overheid is aan zet om dat te verbeteren. En die buren? Ik kan een heel betoog houden, maar ik vrees dat die niet meer te redden zijn.

Lunchwandeling Voor Sara in Deventer

Ook dit is Sara. Sara is vijf jaar en heeft ook MDC1A. Deze prachtige meid woont met haar ouders Suna en Cevdet in Deventer en dankzij hun hulp is de strijd van onze stichting ook in Overijssel, Gelderland en Twente losgebarsten. Haar moeder werkt bij de ABN AMRO en dankzij de hulp van vele collega’s haalde zij de afgelopen week ruim 2500 euro op met een lunchwandeling! Wat een geweldige actie dankzij collega’s uit Enschede, Deventer, Apeldoorn en Zwolle.

 

Scroll to top